چرا بعضي ها با افزودن فلورايد به آب آشاميدني مخالفند؟

فلوراید،آب ودندان،فلوراید ودندان
وجود همه مزاياي فلورايد، مشکلاتي نيز براي استفاده از آن وجود دارد. همان طور که مي دانيم، دندان هاي دائمي، از همان دوره کودکي و حتي نوزادي، زير دندان هاي شيري شکل مي گيرند...


به طوري که در سن حدود 8 سالگي، تاج بيشتر دندان هاي دائمي، حتي اگر هنوز بيرون نيامده باشند، به طور کامل شکل گرفته اند. استفاده از فلورايد زياد در رژيم غذايي يا آب آشاميدني، در دوره رشد و تکامل دندان ها، يعني در سنين زير 8 سال، باعث ايجاد لکه هاي سفيد، زرد يا قهوه اي رنگ روي ميناي دندان ها مي شود که به آن «فلوروزيس» مي گويند.
البته گاهي اين تغيير رنگ ها بسيار کمرنگ و جزيي هستند (به حالت گچي) به حدي که به سختي قابل مشاهده اند اما در بعضي موارد هم شدت بيشتري دارند و حتي خلل و فرج هايي روي سطح دندان ايجاد مي کنند که علاوه بر مشکل زيبايي به سلامت دندان ها صدمه مي زنند. البته اين مشکلات فقط در دوره قبل از رويش دندان هاي دائمي (يعني قبل از 89 سالگي) اثر مي گذارند و بعد از رويش دندان ها ديگر شديدتر نمي شوند.
متاسفانه اين تغيير رنگ ها که بر اثر فلوروزيس به وجود مي آيند، دائمي هستند و چون فلورايد بخشي از دندان شده است و نمي توان آن را از بين برد، درماني براي آن وجود ندارد. تنها راه حل اين است که لکه هاي دندان را پوشاند تا در معرض ديد نباشند. معمولا براي اين کار روکش هاي دندان يا ترميم هاي همرنگ دندان به کار مي روند. بعضي از موارد فلوروزيس نيز به علت بلع خميردندان به وسيله کودکان اتفاق مي افتد. به همين دليل در خميردندان هاي کودکان، معمولا از فلورايد کمتري استفاده مي شود تا در صورت بلع آن مشکل زيادي پيش نيايد. البته ميزان فلورايد موجود در خميردندان ها بسيار اندک است و فلوروزيس در صورتي رخ مي دهد که کودک مدام خميردندان حاوي فلورايد را قورت بدهد.
چند دهه است که از فلورايد براي جلوگيري از پوسيدگي در خميردندان ها و دهانشويه ها استفاده مي شود. گاهي نيز آن را به آب آشاميدني مي افزايند که به آن «فلوريداسيون» مي گويند اما افزودن فلورايد به مواد خوراکي (مثل آب آشاميدني) مخالفان زيادي دارد. در سال هاي 1940 که فلورايد به آب آشاميدني آمريکا و بسياري کشورها اضافه شد، جامعه دندان پزشکي تصور مي کرد که فلورايد از طريق بلع آن هم تاثير مثبتي روي دندان ها خواهد داشت. در حالي که تحقيقات دقيق تر نيز نشان داد که بلع فلورايد کمترين فايده را دارد و مصرف موضعي آن بهتر است.
به همين دليل بسياري از کشورها تصميم گرفتند فلورايد را از آب آشاميدني حذف کنند. کشورهاي زيادي اين کار را انجام دادند به طوري که در حال حاضر فقط چند کشور جهان، به آب آشاميدني خود فلورايد اضافه مي کنند. اين کشورها شامل مالزي، استراليا، کلمبيا، ايرلند، سنگاپور و آمريکا هستند اما با وجود اين هنوز هم معترضان زيادي وجود دارد که حتي براي خود سايت هاي تبليغاتي عظيمي (به خصوص آمريکا) راه انداخته اند. بيشترين ميزان فلوريداسيون در آمريکا انجام مي شود، به حدي که حدود 70 درصد جمعيت آمريکا، آب فلورايددار مصرف مي کنند. همين امر باعث شده بيشتر مخالفان فلورايدزني به آب، در آمريکا دست به اعتراض بزنند. آنها مقاله هاي زيادي در اين مورد نوشته اند که در يکي از جديدترين آنها آمده است:

«ما با اضافه کردن فلورايد به آب آشاميدني مخالفيم زيرا:
فلورايد يک ماده شيميايي است که سازمان غذا و داروي آمريکا آن را به عنوان يک دارو مي شناسد. پس افزودن آن به آب، نوعي درمان است. اين ماده، تنها ماده شيميايي اي است که براي مصارف درماني به آب افزوده مي شود. ساير موادي که به آب اضافه مي شوند براي بهبود کيفيت يا سلامت آب است اما در مورد فلورايد اين طور نيست.
افزودن فلورايد به آب غيراخلاقي است چون مصرف کنندگان از آن آگاهي و حق انتخاب ندارند. اين کار همانند اين است که بدون اجازه افراد به آنها دارو داده شود.
نمي توان مقدار فلورايد را کنترل کرد، چون افراد مختلف، مقادير مختلفي آب مي نوشند. شايد بعضي افراد به دليل شغل يا بيماري خود، آب بيشتري بنوشند. پس فلورايد بيشتري دريافت مي کنند که شايد خطرناک باشد.
فلورايد آب وارد بدن همه مي شود، فارغ از وضعيت سلامت يا سن يا آسيب پذيري آنها. پزشکي سوئدي که چند سال قبل جايزه نوبل پزشکي را دريافت کرد، مي گويد: «افزودن فلورايد به آب، برخلاف اصول دارودرماني است. مثل اينکه مشخص نباشد چه مقدار دارو براي چه کسي تجويز مي شود.» اين پزشک از افرادي است که مانع اضافه کردن فلورايد به آب، در کشور سوئد شد.
امروزه افراد فلورايد را به جز آب از منابع ديگري هم دريافت مي کنند. بسياري غذاها و نوشيدني ها حاوي فلورايد هستند. پس ديگر نياز به افزودن فلورايد به آب نيست.
سطح فلورايد در شير مادر بسيار پايين است. پس شيرخواري که شيرخشک مي خورد، چند برابر فلورايد اضافه تر دريافت مي کند. (چون شيرخشک را با آب مخلوط مي کنند) و اين ممکن است خطرناک باشد.
فلورايد به تدريج در بدن جمع مي شود. کليه، نيمي از فلورايد را دفع مي کند اما نيمه ديگر آن در بدن مي ماند و به مرور ممکن است مشکل ساز شود چون غلظت آن در استخوان ها، به طور مداوم در طول عمر بالا مي رود.
هيچ نهاد و سازماني ميزان فلورايد را در بدن بررسي نمي کند. بايد مدام سطح فلورايد را در خون، استخوان ها، موها و ناخن ها اندازه گيري و بررسي کرد. اين کار به خصوص در افرادي که به بيماري کليه مبتلا هستند، لازم است اما هيچ نهادي اين کار را انجام نمي دهد.
مشخص شده مصرف فلورايد موضعي (به صورت خميردندان يا دهانشويه يا ژل فلورايد) آثار بهتري دارد.
مطالعه هاي اوليه که در سال هاي 1940 انجام شدند، امروزه چندان قابل قبول و دقيق به نظر نمي رسند.
بعضي مدارک تداخل فلورايد با عملکرد مغز، اثر بر هوش، اثر بر قدرت يادگيري، بلوغ زودرس، کم بودن عملکرد تيروييد، صدمه به استخوان ها و آرتريت را نشان مي دهد. پس با وجودي که زماني تصور مي شد افزودن فلورايد به آب آشاميدني، از دستاوردهاي عظيم قرن 20 و کنار گذاشتن آن سخت است، اما شايد لازم باشد که ديگر به اين کار خاتمه دهيم

 

ارتباط با ما

 

 

  • تلفن : 56122286
  • ایمیل : این ایمیل آدرس توسط سیستم ضد اسپم محافظت شده است. شما میباید جاوا اسکریپت خود را فعال نمایید
  • آدرس : ایران ، تهران ، اسلامشهر ، شهرکت صادقیه ، درمانگاه احیاء ، طبقه سوم